Untitled

Voor de totale Surinaamse Gemeenschap in het algemeen en in het bijzonder voor de Javanen hier en in Suriname is de naam Riboet Dasiman geen onbekende. Vooral voor de wat ouderen van nu (de jongeren van toen) is/was hij de man die bekend stond om zijn strijd voor de verbetering van het lot van de Javaan.

Naast zijn eigen persoonlijke ambitie om hogerop te komen in de maatschappelijke ladder, was hij ook een voorbeeld van iemand die oog heeft voor de algemene belangen van het Surinaamse volk en met name die van de Javanen. In zijn jonge jaren was hij in Suriname ook degene geweest die durfde op te komen voor de “kleine” man/vrouw. In dit licht bezien was hij politiek erg bezig geweest; en voor welke partij hij ook werkte, steeds had hij één doel voor ogen: de Javaan die plaats in de samenleving (doen) toekennen die hij (de Javaan) verdient. Niet langer kon hij werkeloos toezien dat de Javaan als een tweede rangs burger dreigde te worden behandeld. Samen met andere Javaanse leiders streden zij in hun jonge jaren onverdroten voort om meer respect voor de Javaan af te dwingen. Door hun enorme strijdlust naar rechtvaardigheid voor iedereen waren zij “tegenstanders” waar iedereen rekening moest houden. In de politiek waren zij dan ook geen gemakkelijke personen. Een politieke naam als de S.R.I. (Serikat Rajat Indonesia), klinkt voor heel wat ouderen nog als een “gouwe ouwe”. De S.R.I. was immers de partij die een andere grotere bolwerk wist te verslaan in de verkiezingsstrijd van de jaren zestig.

En toen de Onafhankelijkheid van Suriname (Merdeka, Srefidensie) ondanks alle tegenstand doorgedrukt zou worden door een andere bolwerk in de politiek, schroomde de heer Dasiman niet om zijn toenmalige achterban te mobiliseren en hen mee te voeren naar het “land van melk en honing”. Wat men toentertijd ook dacht en vond van deze actie, één ding is duidelijk: de heer Dasiman liet zich niet langer met zich sollen. En daar de Onafhankelijkheid (Merdeka, Srefidensie) toch niet meer te stuiten was, rest hem maar één mogelijkheid. Zijn trouwe aanhangers nam hij “gewoon” mee naar Holland. Voor achterblijvers waren deze migranten “verraders, vluchtelingen, lafaards “, maar voor de heer Dasiman bestond slechts één doel: een betere toekomst voor de Javaan. Het resultaat van deze daad is nu wel te merken. Zij die hem door dik en dun volgen, hebben hedentendage weinig te klagen.

Ook hier in Nederland heeft hij “zijn mensen” niet aan hun lot overgelaten. In de beginjaren van de vestiging alhier was de heer Dasiman letterlijk dag en nacht steeds bezig geweest zijn “volgelingen” hier te doen settelen. Daar hij voor al zijn idealen, en gezien ook de resultaten die hij geboekt heeft, op zijn “oude dag” nog geridderd werd, is niet meer dan een logisch gevolg van al zijn acties en werkzaamheden.

Ook op het gebied van het geestelijk/religieus welzijn breekt de heer Dasiman een lans voor zijn mensen. Er kwam een tehuis voor de ouderen te Sint Michielsgestel, was zelf ook voorzitter van de Rachmatullah Islam, er is nu ook een “Javaanse begraafplaats”, waar nabestaanden hun overleden dierbaren een laatste rustplaats kunnen geven e.e.a geheel volgens de Javaanse tradities.

Zoals het een goed moslim betaamd ,is de heer Dasiman zelf naar de bedevaartplaatsen geweest.

Sinds zijn pensionering, na een werkzaam leven van bijkans 41 jaren, doet de heer Dasiman het rustig aan, mede ook door zijn gezondheid. Steeds minder roert hij zich op sociaal en cultureel gebied, en de laatste jaren heeft hij een andere strijd moeten leveren, nu voor zichzelf.

Eens een strijder, altijd een strijder.

Maar als mens is deze strijd niet vol te houden. De natuur wint het altijd, en moe gestreden geeft hij zich over aan Diegene die hij ondanks alles steeds trouw is gebleven.

Moge hij verder in Vrede rusten . . .

auteur: Ronald Alidarso

- Op zaterdag 13 mei a.s. om 12.00 uur vindt de afscheidsplechtigheid plaats in de aula van Rouwcentrum Rosmalen, Oude Baan Oost 170 in Rosmalen, waarna de teraardebestelling zal plaatsvinden op het Islamitisch gedeelte van de algemene begraafplaats aldaar.

Na de begrafenis ie er gelegenheid tot condoleren in de ontvangstkamer.